within this darkness

I am thinking of a bright Lamb

To come an graze in the Grass of my Weariness.

Within this darkness

I perceive the wet extension of my arms

In the rain which wetted the Primal Prayers of Man.

Within this darkness

I open the gate to the ancient grass

To the golden colors which we watched

On the walls of myths.

Within this darkness

I beheid roots

And for the New-Blown of Death  I defined water.

 من دراین تاریکی

 
فکر یک بره روشن هستم

که بیاید علف خستگی ام را بچرد

 
من دراین تاریکی

امتداد تر بازوهایم را

 زیر بارانی می بینم

 
 که دعاهای نخستین بشررا تر کرد

 
من در این تاریکی

 درگشودم به چمنهای قدیم

به طلایی هایی که به دیوار اساطیر تماشا کردیم

 
من در این تاریکی

ریشه ها را دیدم

و برای بته نورس مرگ آب را معنی کردم

                                                                                       سهراب سپهری