به نام آن که عشق را آفرید
بخند ای غنچه زیبای هستی که من خندیدنت را دوست دارم
چه کسی خواهد دید مردنم را بی تو گاه می اندیشم خبر مرگ مرا با تو چه کس می گوید آن زمان که خبر مرگ مرا می شنوی روی خندان تو را کاش کی می دیدم شانه بالا زدنت را بی قیدو تکان دادن دستت را که مهم نیست زیاد و تکان دادن سر چه کسی باور کردجنگل جان مرا آتش عشق تو خاکستر کرد می توانی تو به من زندگانی بخشی یا بگیری از من آن چرا می بخشی سلام محرم رازم نمی دونم چرا این جوری می کنی میای میری خدا حافظی می کنی و دوباره سلام می دونی با این اومدنت جان دوباره بهم میدی و با هر بار رفتنت منو می کشی هر بار بد تر از دفعه قبل هر بار دردناک تر از دفعه قبل از من گله کردی که چرا بهت نگفتم مریضم من از تو می پرسم مگه من باید همیشه دردامو برات دادمی زدم تو که انقدر دوستم داشتی چطور هیچ وقت متوجه حالم نشدی چطور هیچ وقت نفهمیدی من خوب نیستم . من سعی کردم بهت بگم من همیشه بهت گفتم من به پروانه شدم نمی رسم ولی تو درک نکردی من همیشه گفتم پرواز را به خاطر بسپار پرنده مردنی است ولی تو هیچ وقت نفهمیدی چی بگم شاید هم نخواستی بدونی وحالا برای فهمیدن خیلی دیره خیلی ولی باز هم بهت میگم تا زمانی که قلبم می تپه و نفس می کشم دوستت دارم دوستت دارم مرغ عشقی توی چشمام همیشه آواز می خونه آخه همراز چشاته راز عشقمو می دونه تو مثه یه سایه بونی تو مثه یه جون پناهی تو همون بغض نجیبی که تو باور نگاهی روی پلک من کشیدی کهکشونی از ترانه اومدی از اون ور عشق با یه دنیا عاشقونه با تو رو دیوار قلبم اثر شکستگی نیست توی تنهایی شب هام دیگه بغض خستگی نیست می دونی دلم به جز تو دل به هیشکسی نداده سر راه تو نشسته این دل عاشق ساده می دونی که من پس از تو دلم به هیشکسی نبستم هنوزم منتظر توست این دل تنگ شکسه م من می دونم که تو قلبت جایی نیس واسه محبت دیگه میرم از هواتو دلو می سپرم به غربت سلام محرم رازم خیلی وقته آژ نکردم شاید به خاطر این باشه که انگیزه ای نداشتم نمی دونم چرا ولی وقتی آدم یه چیزی را با دلش ننویسه نمی تونه بنویسه هر بار میومدم بنویسم نمی تونستم دستام توان نداشتن ولی بازم می خوام برات بنویسم نمی دونم می خونی یا نه ولی برای دل خودم می نویسم امید وارم موفق باشی و خوش بخت بشی . توی قنوت دستام بارون عشق می باره توی سراب چشمام یاد تو گل می کاره تا خواب تو چشم خیسم یه دفعه پا نذاره فرشته ها نشستن با یه بغل ستاره اون منو برده از یاد اون منو دوست نداره اما هنوز دل من واسش یه بی قراره وقت گریز عشقه از تو دل وسوسه من می دونم که چشمات به داد من می رسه بوی دعا گرفته پیچک سبز دستام دوباره دیدن تو این چیزیه که می خوام پیچیده توی لحظه عطر بنفشه و یاس چشمام دارن می بارن بارون سرخ الماس کبوترای اشکم دوباره پر کشیدن بارونی شد دوباره چشمای عاشق من توی قنوت دستام بارون عشق می باره توی سراب چشمام یاد تو گل می کاره دوستت دارم محرم رازم
مرا از بی کسی هایم رها کن
اگر مردن سزای عاشقان است
برای مردنم هرشب دعا کن
