به نام آن که عشق را آفرید

mahramerazam — Fri, 20 Nov 2009 08:12:15 GMT

شاعرانه هایی

که جان می گیرند

نم نم

در هوای بارانی دلم

بهانه اند

برای دوست داشتن تو

سلام محرم رازم

خیلی وقته برات ننوشتم درست از اون روزی که قرار بود بیام ببینمت و

دیدمت .هنوزم باورم نمیشه هنوز باورم نمیشه حتما تو هم باورت

نمیشه .کی می تونست فکرشو بکنه .من و تو مثل دوتا پرنده تو قفس که

هیچ وقت نباید فکر پریدن رو به خاطر میاوردیم هیچ وقت نباید دلامون هوای

دیدار یکدیگه رو می کرد تونستیم همدیگه رو ببینیم .کاش اون لحظه ها

هیچ وقت تموم نمی شد لحظه های باتو بودن کاش هیچ وقت غروب نمی

شد ای خدااااااااااااااااااااااا!

هنوزم وقتی یاد لحظه خداحافظی مون میفتم بغض گلو مو می گیره.هنوزم

وقتی یاد تو میفتم قلبم تندتند می زنه و بهانه تورو می گیره .

راستی وحید می دونی چقدر دلم می خواست اون روزایی که کنار همدیگه

بودیم بارون میومد واااااااااااای اگه بارون میومد چی میشد چقدر دلم می

خواد بازم ببینمت لعنت به سرنوشت لعنت به سرنوشت لعنت به جدایی.

وقتی دیدمت قسم خوردم گریه نکنم با این که بغض گلومو گرفته بود گریه

نکردم و وقتی می خواستم ازت جدا شم بازم بغض گلومو فشار می داد

ولی گریه نکردم تاتو غصه نخوری .گریه نکردم تا قدم هام سست نشن آخه توکه می

دونی طاقت ندارم حتی یه ثانیه بدون تو نفس بکشم ولی این جبر

تاریخه که همیشه رو پیشونی عاشقای واقعی مهر جدایی می زنه.

ولی ما هنوز هستیم هنوز صدایی تو گلومون میگه دوستت دارم .عشق ما

به هم کمرنگ نشده بلکه داغ تر از گذشته است. یادته نوشتی لحظه دیدار

نزدیک است.اون موقع دلهره داشتم برای دیدنت ولی حالا آرزو دارم ببینمت

آرزو دارم دستای گرمتو یه بار دیگه تو دستام بگیرم ولی این دفعه دیگه قول

نمیدم گریه نکنم به خدا این روزا بدجور دلتنگ تو هستم .

وحید مهربونم هیچکس نمی فهمه درد من و تو رو . هیچ کی درک نمی کنه

به جز همونایی که مثل من وتو هستند.

تو به پاکی گلهای اطلسی و به زیبایی گل سرخ

تو به خوش بویی گل یاس که خیلی دوست دارم عطرشو

تو پاکی و مهربووووووووون

حالا که ازت دورم هیچی کاری نمی تونم بکنم جز این که به انتظار بشینم

به قلب بی قرارم صبر کردنو یاد بدم همون کاری که قبل از دیدنت می کرد

ولی این بار ندیدنت سخت تره خیلی سخته چون دلم به دیدنت عادت کرده

با تو پر از ترانه ام با تو پر از شور عشقم ولی بی تو می

میرمممممممممممم وحید

دوستت دارم ماه مهربون من وحید

mahramerazam — Fri, 20 Nov 2009 07:11:15 GMT

از خون من «حمیل» بزن کم به گردنت

مردم اگر حرام گناهم به گردنت

میمیرم آخر از غم تو هیچ غم مخور

شال سیاه را نکن از غم به گردنت

شال سیاه زیب ندارد برای تو

رنگین کمان خوبی عالم به گردنت!

با چند قطره اشک به اثبات می رسد

بر برگ گل لطافت شبنم به گردنت

تا حل شود خیانت حوا در این هوا

پنهان شود جنایت آدم به گردنت

مثل هزار دغدغه بگذار لحظه یی

دستان داغدار مرا هم به گردنت

۰۰۰

عمرت دراز باد! بیا از مزار من

بعد از دعا بچین گل مریم به گردنت

mahramerazam — Fri, 20 Nov 2009 07:01:15 GMT

چون تلخي شراب شب امروز هم گذشت

فردا چه خواهد از سر اين بار غم گذشت

امروز باز سيخك موي تو گشته بود

سيخي كه ديشب از قفس سينه ام گذشت

با يك نگاه رنگ و رخت يكرقم پريد

روزم تمام بی رمق و يكرقم گذشت

از سر گذشته ام، سر از امشب نمانده است

حتا به قدر يك سرِ مو در سرم «گذشت»

بسيار پیر کرده مرا عمر ناجوان

عمري كه در كنار تو بسيار كم گذشت

mahramerazam — Fri, 20 Nov 2009 06:59:15 GMT

نزديك ميشدي و کمی منسجم شدم

برخاستم، دوباره به تعظیم خم شدم

يك عمر شد كه در پي يكبار ديدنت

جاده به جاده از رد پايت قدم شدم

تنها تو چاره پرور تنهايي مني

با تو اگر غريب ترين كس شدم شدم

تا در نگاه سر سري ات چشم دوختم

در فكر سرنوشت پراكنده ام شدم

بر برگ سرنوشت و الفباي زنده گي

«دالِ» دعا و دلهره، «سينِ» ستم شدم

خشکید استخوانم و جوشید خون من

از من که خسته است؟ بنوشید! دم شدم

mahramerazam — Fri, 20 Nov 2009 06:56:15 GMT

پاکت کردن بوسه ی درخت به باد

گریه دارنیست؟

نه اصلن نه

همه ی باد ها از پرتگاه پلک های تو پریده اند،

نخ های پیراهنت را

پگاه ها به هم قرض داده اند

و ترک های لب ات را

به هر چه تاک بود

پیوند زده اند.

به من نگو:

ستاره ها در خط استوای زمین زنگ زدند

و لکه های ماه

پس از این همه عتیقگی

در موزه ی پیشانی ات پوسیدند،

به من بگو:

گیلاس ها هزار سال پس

هنوز از پنجه های درخت آویزان اند،

به یادم بیانداز

دهن واژه های مست

بوی شراب می دهد،

در دل خاک حافظه ی «حافظ» درد می کند،

و چرخش زمین

از خالی شدن خم های« خیام»

و چرخ افتادن معنای «مولوی» ست.

از این که بگذریم

شرم این همه انار به تو منتهی می شود،

به شمار افتادن این همه نفس

از تو بر گشته.

فکر کنم

اکسیژن نفسش بند می آید

اگر نگاهت را از هوا برداری.

mahramerazam — Sat, 04 Jul 2009 09:37:15 GMT

سلام بهانه زنده بودنم

می دونی هرروز که به اومدنم نزدیک میشه اضطرابی تموم وجودمو می گیره

نمی دونم این روزا چرا اینقدر دیر می گذرن؟

نمی دونم چرا زمان برای دیدار دوتا عاشق انقدر کند می گذره می خواد عذاب مون بده ؟

این روزا بدجور دلتنگتم نمی دونم چرا هر چه به اومدنم نزدیک میشه دلتنگی هام بیشتر میشه ؟

نمی دونم شاید توهم همین حال رو داشته باشی و شاید هم بدتر از من؟

وای اصلا نمی تونم به لحظه دیدارمون فکر کنم من که فکر می کنم وقتی ببینمت دیگه نتونم رو پاهام

بایستم .

چه لحظه ای میشه لحظه دیدار من و تو .

دعا کن این روزا تند تند بگذره دعا کن .

دوستت دارم با تمام وجودم

دوستت دارم محرم رازم

mahramerazam — Tue, 30 Jun 2009 07:00:43 GMT

لحظه دیدار نزدیک است مهربانم

mahramerazam — Tue, 30 Jun 2009 06:56:40 GMT

با توام مهربانم !
تويي که حرفهايم را مي خواني ، مي فهمي

و عشق را در قلبم بارور نمودی

به من بگو !

دلتنگيت را در کجاي دلم جا دهم

تا اينگونه پريشان حال ديدنت نباشم

طوفان غم را چگونه از دریای دلم دور سازم

تا به ساحل آرامش برسم

نمی دانم !

دلم از جدایی بیزار است و طاقتي برايم نمانده است ،

سکوتم از هر فريادي سهمگين تر شده

و خون عشق تو در رگهايم نسبت به ديروز جاري تر

دلم نمی خواهد دیگر به انتظار بنشینم

خود عشق را زنده نگه می دارم ،

و فاصله ها را برای دیدنت در هم مي شکنم ،

نديدن هايت را آويزه گوش زمان مي کنم ،

تا به او بفهمانم که روزگار هميشه اينطور نمي ماند

و آسمان نگاهم براي باري ديگر ابري نمي شود

چرا که لحظه ديدارت نزديک خواهد بود !

بلی مهربانم لحظه دیدار نزدیک است نزدیک ........

لحظه دیدار

mahramerazam — Tue, 30 Jun 2009 06:49:15 GMT

لحظه دیدار

mahramerazam — Tue, 30 Jun 2009 06:45:20 GMT